Duch pogrzebany człowieka (Polska bajka)

Bajki ludowe, Polskie bajki ludowe331

biedne i nbsp; Scholar jadł przez autostradę do miasta i znalazł pod ścianami bramy ciała martwego człowieka, pomieścić, trody stóp przechodniów-by. Nie miał zbyt wiele w jego torebce, ale chętnie dał wystarczająco dużo, by go pochować, że może nie być spludłym i nie wrzucił do niego. Wykonał swoje rozdrobnienia na świeżym rozjemconym grobie i kontynuował świat, żeby wędrować. W dymu dębowy sen przytłaczał go, a kiedy się obudził, zwrócił torbę pełną złota. Podziękował niewidzialnej dobrowolnej ręce i przyszedł do brzegu dużej rzeki, gdzie trzeba było być przezroczyste.

Dwóch promów, obserwując torbę pełną złota, zabrał go do łodzi, I tylko w wirniku zabrał od niego złota i rzucił go do wody. Gdy fale niosły go bezdenne, przez przypadek ściskał deskę, a dzięki pomocy unosi się pomyślnie do brzegu. To nie była deska, ale ducha zakopanego człowieka, który zwrócił się do niego w tych słowach: "Uhonorowałeś moje pozostałości przez pochówkę; Dziękuję za to. W żetonach wdzięczności nauczę cię, jak możesz przekształcić się w wronę, w zając i do jelenia. "Potem nauczył go zaklęcia.

Scholar, gdy zapoznał się z zaklęciem, może z łatwością przekształcić się w wronę, w zając i do jelenia. Wędrował daleko, wędrował szeroko, dopóki nie poszedł do sądu potężnego króla, gdzie pozostał jako łucznik w dziedzinie frekwencji w sądzie. Ten król miał piękną córkę, ale mieszkała na niedostępnej wyspie, otoczonej ze wszystkich stron nad morzem. Ona mieszkała w zamku miedzi, i posiadała miecz taki, który, który marknął, może pokonać największą armię. Wrogowie najechali terytorium króla; Potrzebował i pożądał zwycięskiego miecza. Ale jak go zdobyć, kiedy nikt tego nie zrobił, udało się na samotną wyspę? Dlatego głoszenie, że ktokolwiek powinien przynieść zwycięski miecz z księżniczki, powinien uzyskać jej dłoń, a ponadto powinno usiąść na tronie po nim Scholar, wtedy łucznik przywiązany do sądu, stał przed królem ogłoszącym jego gotowość do pójścia i poproś listu, że po otrzymaniu tego tokena księżniczka może zrezygnować z niego broń. Wszyscy mężczyźni byli zdumieni, a król powierzył go listem do swojej córki. Wszedł do lasu, nie wiedząc, że kolejny łucznik przywiązany do Trybunału upadł jego kroki. Najpierw przekształcił się w zając, potem do jelenia i rzucił się z pośpiechami i prędkością; Nie przemierzał niewielkiej odległości, dopóki stał na brzegu morza. Następnie przekształcił się w wronę, przeleciał przez wodę morza i nie odpoczywał, dopóki nie był na wyspie.

Wszedł do zamku miedzi, dostarczony do pięknej księżniczki od ojca i poprosił ją o dawanie mu zwycięskiego miecza. Piękna księżniczka spojrzała na łucznika. Od razu uchwycił jej serce. Zapytała docieknie, jak był w stanie dotrzeć do swojego zamku, który był ze wszystkich stron otoczonych wodą i nie znał ludzkich kroków. Następnie łucznik odpowiedział, że znał tajne zaklęcia, dzięki którym mógł przekształcić się w jelenie, zając i wrona. Dlatego piękna księżniczka, zwróciła się do łucznika do przekształcić się w jelenie przed jej oczami.

Kiedy zrobił się w wdzięku jeleniu i zaczął płakać i związać, księżniczka potajemnie wydzieliła kępkę futro od jego pleców. Kiedy zmienił się ponownie w zając i ograniczony z kłutymi uszami, księżniczka potajemnie wyciągnęła trochę futra z powrotem. Kiedy zmienił się w wronę i zaczął latać w pokoju, księżniczka potajemnie pociągnęła kilka piór z skrzydeł ptaka. Natychmiast napisała list do ojca i dostarczyła zwycięskiego miecza.

Młody uczony przeleciał przez morze w formie wrona, a potem pobiegł dużą odległość do jelenia, aż do Sąsiedztwo drewna ograniczony jako zając. Zdradziecki łucznik był już tam w zasadzce, zobaczył, kiedy zmienił się w zając i rozpoznał go na raz. Narysował łuk, puść strzałę i zabił zając. Wziął od niego listu i prowadził miecz, udał się do zamku, dostarczony do króla listu i miecza zwycięstwa, i zażądał od razu spełnienia obietnicy, która została wykonana.

Król, przetransportowany z radości, obiecał mu natychmiast rękę swojej córki, zamontowała konia i jechał odważnie przeciwko swoim wrogom mieczem. Ledwie miały swoje standardy, gdy marnował miecz potężnie, a do czterech kwartałów świata. W każdej fali miecza duże masy wrogów spadło martwych na miejscu, a inni, zajęli panikę, uciekł jak zające. Król wrócił radosny ze zwycięstwem i wysłał na swoją piękną córkę, aby dać jej żonę dla łucznika, który przyniósł miecz. Przygotowano bankiet. Muzycy już uderzali, cały zamek był świetny oświetlony; Ale księżniczka sażyła smutna obok Assassin-Archer. Wiedziała na raz, że był w Nowise Mężczyzna, którego widziała w zamku na wyspie, ale nie ośmieliła się nie zapytać ojca, gdzie był i nbsp; inny przystojny łucznik; ona tylko płakała dużo i potajemnie: jej serce bije na drugą.

Biedny uczony, w skórze Hare, połóż się pod dębem, leżąc tam cały rok, aż jedna noc poczuł się obudził Potężny sen, a przedtem stał znanego ducha, którego ciało zakopał. Powiedział mu, co mu się przydarzyło, sprowadził go z powrotem do życia, i powiedział: "Jutro jest ślubem księżniczki; Hasten, dlatego do zamku bez opóźnienia; Ona cię rozpozna; Archer też, który zabił cię zdradąc, rozpoznaje cię.. Piękna księżniczka rozpoznała go na raz, wrzasnął z radością i zemdlał; A Assassin-Archer, moment, w chwili, gdy on go ustawił, obrócił się blady i zieleni ze strachu. Potem młody człowiek związany z zdradą i morderczym aktem łucznicy, a aby udowodnić swoje słowa, odwrócił się w obecności wszystkich zmontowanej firmy w pełen wdzięku jelenia i zaczął płakać na księżniczce.

Umieściła kępkę futra wyciągniętego go w zamku z tyłu jelenia, a futro natychmiast wzrosła na swoje miejsce. Ponownie przekształcił się w zając, a podobnie kawałek futra wyciągany, który księżniczka trzymała, wzrosła na swoje miejsce natychmiast w kontakcie. Wszyscy spojrzali na zdziwienie, aż młody człowiek zmienił się w wronę. Księżniczka wywołała pióra, które wyciągnęła ze skrzydeł na zamku, a pióra natychmiast rosły w ich miejscach. Wtedy stare król nakazał Assassin-Archerowi, aby zostać poddanym śmierci. Cztery konie zostały wyprowadzone, wszystkie dzikie i nieprzerwane. Był związany z nimi rękami i stopami, konie były odbijane przez bata, a jednocześnie rozerwali zabójcę-łucznicę na kawałki. Młody człowiek uzyskał rękę młoda i urocza księżniczka. Cały zamek był w błyskotliwym blasku światła, pili, jedli z cudem; A księżniczka nie płakała, ponieważ posiadała męża, którego życzyła.

Zostaw komentarz!

Komentarz zostanie opublikowany po weryfikacji

Możesz zalogować się za pomocą swojej nazwy użytkownika lub zarejestrować się na stronie.