Lucky peer – części III i IV (Duńska bajka)

Bajki ludowe, Duńskie bajki ludowe395

Dobry i nbsp; wiele myśli przeszedł przez małą głowę rówieśnika, a jedna niedziela, kiedy miał swoje najlepsze ubrania, zaczął, nie mówiąc o tym słowo do swojej matki lub babci, nawet nie przegapić Frandsen, który zawsze dał mu dobrą radę, prosto do kaplicy-mistrza; Myślał, że ten człowiek był najważniejszym, był poza baletem. Wyszedł śmiało i powiedział: -

"Jestem w szkole tanecznej, ale jest tak wiele szykane, a ja raczej bądź graczem lub piosenkarką, Jeśli chcesz."

"Masz głos? " zapytał kaplicę-mistrza i wyglądał na niego całkiem przyjemnie. "Wydaje mi się, że cię znam. Gdzie widziałem cię wcześniej? Czy to nie ty, który został wyrwany z powrotem? "A teraz się roześmiał. Ale rówieśnik stał się czerwony; Z pewnością nie ma już szczęścia, ponieważ jego babcia wezwała go. Spojrzał na nogi i życzył siebie.

"Śpiewaj mi piosenkę!" powiedział kaplica-mistrz. "Nay, rozweseni, mój chłopak" i postukał go pod brodą, a rówieśnik spojrzał w swego rodzaju oczy i śpiewał piosenkę, którą słyszał w teatrze w Operze "Robert Le Diable" – "Grace à Moi "Masz doskonały głos – kiedy nie jest wyrwany z tyłu!" I roześmiał się i nazwał swoją żonę. Musi też usłyszeć rówieśnik, a ona skinęła głową i powiedział coś w obcym języku. Właśnie w tym momencie pojawił się śpiew-mistrz teatru; To on był którego rówieśnik powinien poszedł, jeśli chce się dostać wśród śpiewaków; Teraz przyszedł się z siebie, (dość przypadkowo, jak to było; usłyszał, jak również śpiewał "Grace à Moi", ale nie rozśmieszył się, a on nie wyglądał tak uprzejmie na niego jak kaplicy -master i jego żona; wciąż zdecydowano, że rówieśnik powinien mieć lekcje śpiewające.

"Teraz ma na właściwej drodze" – powiedział panno Frandsen. głos niż z nogami. Gdybym miał głos, powinienem był być świetną piosteczką, a może teraz baronowa."

"lub pani bookbinder "- powiedziała matka miałbyś w jakikolwiek sposób bukinę."

Nie rozumiemy tej wskazówki; ale panna Frandsen zrobiła Słyszeli o swojej nowej karierze. Został wezwany w jeden wieczór, kiedy mieli towarzystwa schody, a on śpiewał kilka piosenek – dla jednego. "Grace à Moi".Cała firma klaskała ręce, i Felix z nimi; słyszał, jak śpiewał wcześniej; w stabilnym rówieśnicy śpiewał cały balet z Samsona, a to było najbardziej zachwycające wszystkich.

"Nie można śpiewać baletu" – powiedziała pani.

"Tak, peer może" – powiedział Felix, i Więc był on bidden zrobić. Śpiewał i rozmawiał, bębnił i kolidował: to była sztuka dziecka, ale przyszła porwanie znanych melodii, które nie dawały złego pomysłu na to, co baleta. Cała firma uznała za bardzo zabawny; Roześmiali się i chwalili, jedna głośniejsza niż druga. Lady Kupiec dał rówieśnikowi wspaniały kawałek ciasta i srebrny dolara.

Jakie jest szczęśliwe chłopiec, dopóki jego oczy opierały się na dżentelmenowi, który wstał, i wyglądał na niego surowo. W czarnych oczach mężczyzny było coś trudnego i ciężkiego; Nie śmiech się; Nie mówił po jednym przyjaznym słowem, a ten dżentelmen był śpiewem Teatru.

Peer i kaplicy-Master.

Następnego ranka Peer miał iść do niego, a on stał tam bardzo poważne, jak poprzednio.

"Co posiadał cię wczoraj!" he Said – On powiedział. "Czy nie możesz zrozumieć, że robią z ciebie głupców? Nigdy więcej tego nie rób, i nie biegasz i śpiewając na drzwiach, na zewnątrz lub w. Teraz możesz iść. Nie będę dziś nie śpiewać z tobą."

peer został strasznie rzucony; Upadł z dobrej łaski mistrza. Niemniej jednak Mistrz był naprawdę lepiej zadowolony z niego niż kiedykolwiek wcześniej. We wszystkich absurdach, które zeskrobał ze sobą, było jakieś znaczenie, coś wcale nie ma wspólnego. Lad miał ucho na muzykę i głos jasny jak dzwonek i wielkiego kompasu; Jeśli tak się stało, wtedy zrobiono fortunę małego człowieka.

Teraz rozpoczął lekcje śpiewające; Peer był szybki suchy. Ile było się nauczyć! Ile wiedzieć! Matka spełniła i niewolniła, że ​​jej syn może iść dobrze ubrany i schludny, a nie wyglądać zbytnio wśród ludzi, których domy poszedł. Zawsze śpiewał i trolling; Nie ma potrzeby w ogóle kanarek-ptaka, powiedziała matka. W każdą niedzielę musi śpiewać psalm z babcią, było urocze słyszeć jego świeży głos podnieś się z jej. "Jest o wiele piękniejszy niż usłyszeć, że śpiewa dziko;" To właśnie nazywała swoje śpiew, kiedy, jak mały ptak, trolował głosem i dał odcienie, które wydawały się przychodzić z siebie, i tworzą taką muzykę, jak bardzo zadowolili. Jakie melodie były w swoim małym gardle, co brzmią muzykę w swojej małej piersi! Rzeczywiście może naśladować całą orkiestrę. W jego głosie były zarówno flet, skrzypce i bolo. Śpiewał, gdy ptaki śpiewają; Ale Mans Głos jest najbardziej uroczy, nawet małych mężczyzn, kiedy może śpiewać jak rówieśnik.

Ale w zimie, tak jak miał iść do kapłana, który był przygotowany na potwierdzenie, złapał zimno; Mały ptak w swojej piersi powiedział, że pip, głos został rozerwany jak tylny kawałek wampirem.

"Nie jest to wielkie nieszczęście", myślała matka i babcia; "Teraz nie śpiewa Tra La, a zatem może przemyśleć poważnie o jego chrześcijaństwie".

Jego głos się zmienił, powiedział Singing-Master. Peer musi teraz nie śpiewać. Jak długo byłoby? Rok, być może dwa; Być może głos nigdy więcej nie przyszedł. To był wielki żal.

"Pomyśl teraz tylko o potwierdzeniu" – powiedziała matka i babcia. "Złóż wniosek na muzykę", powiedział Singing-Master, "ale trzymaj usta!"

Pomyślał o jego "chrześcijaństwie" i studiował muzykę. Śpiewało i bawią się w środku; Napisał całe melodie w notatkach, piosenkach bez słów. Wreszcie napisał też słowa Kupiec otrzymał kawałek muzyki poświęcony mu kawałek bez słów. Felix ma również jeden, a więc tęsknił za Frandsen, a to poszło do swojego albumu, w którym były wersety i muzyka przez dwóch, którzy byli kiedyś młodymi porucznikami, ale teraz byli starymi kierunkami na półpłatę. Książka została przekazana przez "przyjaciela", który sam go związał.

i rówieśnik "stał" w Wielkanoc, jak mówią. Felix przedstawił go ze srebrnym zegarka. Był to pierwszy zegarek peer był własnością; Wydawało mu się, że był już mężczyzną, kiedy nie musiał prosić innych, o co roku był. Felix podszedł do Garret, pogratulował go i podał zegarek; On sam nie był "stoić" aż do jesieni. Wzięli wzajemnie ręką, te dwa dzieci domu, zarówno w tym samym wieku, urodzone tego samego dnia iw ten sam dom; a Felix jadł ciasta, który został upieczony w garrecie, przy okazji potwierdzenia.

"Jest to zadowolony dzień z uroczystymi myślami" – powiedział babcia.

"Tak, bardzo uroczysty! " powiedziała matka. "Ojciec mieszkał tylko do zobaczenia równorzędnego stoiska!"

w następnej niedzieli, wszystkie trzy siedzieli na stole naszego Pana. Gdy przyjechali z Kościoła, pojawiła się wiadomość od Singing-Master, prosząc rówieśnik, aby przyjść do niego, a peer poszedł. Niektóre dobre wieści czekały na niego, a jednak też bardzo poważnie. Miał całkowicie zrezygnować z śpiewu na rok; Jego głosem było leżeć jak pole, jak może powiedzieć chłopowi; Ale w tym czasie miał iść do szkoły, a nie w stolicy, gdzie każdego wieczoru biegałby do teatru, z którego nie mógł się zatrzymać; Miał iść trzydzieści mil od domu, na pokład ze szkolnym, który zachował chłopaka lub dwa en emerytury. Tam miał się uczyć się języka i nauki, która pewnego dnia byłaby dla niego służba. Opłata za roczny kurs był trzysta dolarów Rix, i który został zapłacony przez "życzliwego człowieka, który nie życzył jego imienia"

"To kupca" – powiedziała matka i babcia.

Nadszedł dzień wyjazdu. Dobrze rozłożyła się wiele łez i pocałowały i błogosławieństwa; a następnie rode trzydzieści mil na kolei na szeroki świat. To był Whitsunded. Słońce świeciło, las były ciałem i zielenią; Pociąg poświęcił się przez nich. Pola i wioski przeszli obok; gentlemen's Country-Fotelowie zaglądają; Bydło stało na pastwiskach po uprawach. Wkrótce przyszła stacja, potem kolejna, targowa miasteczka po rynku miasta. Przy każdym zatrzymaniu miejsca nastąpił hubbub ludzi, witając lub mówiąc pożegnanie; Było głośno mówiąc na zewnątrz i w wagonach. W przypadku gdy Peer siedziała, była rozrywka i rozmowa przez wdowę ubraną w czerni. Rozmawiała o swoim grobie, jego trumnie i jego zwłok, co oznacza jej dziecko. To była taka biedna rzecz, że nie mogłaby nie było szczęścia, że ​​żył. To była wielka ulga dla niej i małej jagnięcej, gdy zasnął.

"Szkodłam żadnych wydatek w kwiatach!" powiedziała, że; "I musisz pamiętać, że zmarł w bardzo drogim czasie, kiedy trzeba przeciąć kwiaty w doniczkach! W każdą niedzielę poszedłem do mojego grobu i położyłem na nim wieńce z wielkim białym jedwabnymi łukami; Kręce jedwabne zostały natychmiast skradzione przez małe dziewczyny i używane do tańczących łuków, były tak atrakcyjne. Jedna niedziela, kiedy tam poszedłem, wiedziałem, że mój grób był po lewej stronie głównej ścieżki, ale kiedy tam dostałem, było mój grób po prawej stronie. "Jak to jest?" Mówi, że do grobu-koparka; "Czy mój grób po lewej stronie?"

"" Nie, to już nie jest! "Powiedział. "Grób Madama leży tam, aby mieć pewność, ale kopiec został przeniesiony w prawo; To miejsce należy do grobu innego mężczyzny."

""Ale będę miał moje zwłoki w moim grobie" – mówi ja; "I mam doskonałe prawo do powiedzenia. Czy mam iść i ubierać fałszywe kopiec, kiedy moje zwłoki leży bez żadnego znaku po drugiej stronie? Rzeczywiście, nie będę!"

"'Och, Madam musi porozmawiać z dziekanem. Dał mi pozwolenie, aby mieć moje zwłoki po prawej stronie. Kosztuje pięć dolarów Rix. Dałem to z pocałunkiem mojej ręki i stanęłem przez mojego starego grobu. "Czy mogę teraz być bardzo pewny, że jest to moja własna trumna i moje zwłoki, które zostało przeniesione?"

". Ale teraz, ponieważ tak bardzo kosztowało, myślałem, że powinienem wysłać coś, aby było piękne, więc zamówiłem pomnik z napisem. Ale czy w to uwierzysz, kiedy go dostałem, była rzeźba motyla na szczycie. – DLACZEGO, Oznacza frywolność – powiedziała ja. – Nie będę miał tego na moim grobie.>"Nigdy nie słyszałem, że – powiedziała, że ​​teraz, miejcie któryś z was tutaj w powozie kiedykolwiek usłyszał o motylu jako znak na cokolwiek z wyjątkiem frywolności? Trzymałem mój pokój. Nie mam sympatii do rozmowy i umieściłem pomnik w mojej spiżarni. Stało tam, aż mój Lodger wrócił do domu. Jest studentem i ma tak wiele książek. Zapewnił mnie, że stał na nieśmiertelności, więc pomnik został umieszczony na grobie."

w środku tego szalonego rówieśnika przyszedł do stacji, gdzie miał się zatrzymać, że on też może stać się studentem i mieć kiedykolwiek tak wiele książek.

IV.

"Młody Madsen, student za około trzy lata, jeśli studiuje! Primus, syn Deana. To był młodszy, który wyglądał jak szef pszenicy. "Oba są granicami, studiując ze mną" – powiedział Herr Gabriel. "Nasze małe zabawki" – nazywał swoich własnych chłopców.

"trine, weź nowatorski pień na taczce. Tabela jest przeznaczona dla Ciebie w domu."

"nadziewane Turcja! " Powiedział, że dwaj młodzi panowieli, którzy byli w granicach.

"nadziewane Turcja!" Powiedział małe zabawki, a pierwsze znów spadły na własne nogi.

"Cæsar, opiekuj się nogami!" zawołał Herr Gabriel; I poszli do miasta i poza tym. Stał wielki dom roboczy z drewna, z domem letnim domowym objęciem jaśminem. Stał tutaj Madame Gabriel, z więcej małymi "Playhings", dwie małe dziewczynki.

"Nowy uczeń" – powiedział Herr Gabriel.

"Najbardziej serdecznie witamy!" powiedziała Madame Gabriel, młodzieńca, oszczędna Damae, czerwona i biała, z lokami Kiss-Me-IF-You-Dare, a także dobra pomady na włosach.

"Dobre niebiosa, co za dobrze -grown chłopak jesteś! " powiedziała, że ​​rówieś. "Jesteś już dość dżentelmenem. Przypuszczałem, że byłeś jak Primus lub Young Madsen. Anioł Gabriel, dobrze było, że wewnętrzne drzwi są przybite. Wiesz, co myślę."

"Fudge! " powiedział Herr Gabriel; i wszedł do pokoju. Na stole była powieść, kłama otwarta i kanapka na nim. Można zobaczyć, że został użyty do znaku książki – leżał na otwartej stronie.

"Teraz muszę być gospodyni!" A ze wszystkimi pięcioma dziećmi, a dwaj granicy, nosiła peer przez kuchnię, z drogi przejścia, a w małym pokoju, których okna spojrzały na ogród; to miało być jego studium i mieszkanie do spania; Został on obok pokoju Madame Gabriela, gdzie spała ze wszystkimi pięcioma dziećmi, a gdzie drzwi łączące, dla dobra przyzwoitości, i aby zapobiec plotkom, które nie oszczędza nikogo, był ten sam dzień przybity przez Herr Gabriel, w Madame's Express żądanie.

"Tutaj jesteś, aby żyć tak, jakbyś był u rodziców". Mamy też teatr, w mieście. Aptekarz jest dyrektorem prywatnej firmy i mamy podróżujących graczy. Ale teraz będziesz mieć Turcję; " I tak nosiła rówieśnik do jadalni, gdzie myjnia tygodnia suszała się na linii.

", która nie robi żadnej krzywdy", powiedziała. "Jest to tylko czystość, a ty jesteś przyzwyczajony, oczywiście, do tego" wycisnął się w tyle, a teraz dając dramatyczną reprezentację na rozrywkę siebie i nieznajomego. Ostatnio było spacerując graczami w mieście, którzy zachowali Schillera "Rabusy;" Dwóch najstarszych chłopców zostało z tym niezmiernie zabraniami, a natychmiast przeprowadzili cały kawałek w domu – wszystkie części, pomimo, że pamiętali tylko te słowa "marzenia pochodzą z żołądka". Ale zostały użyte przez wszystkie postacie w różnych kolorach głosu. Stała Amelia, z niebiańskimi oczami i Marzycielskim Looki: "Marzenia pochodzą z żołądka!" powiedziała, że ​​i pokryła twarz obiema rękami. Carl Moor wyszedł z heroicznym krokiem i męskim głosem: "Dreams pochodzą z żołądka", a na tym cały stado dzieci, chłopców i dziewcząt, spadł; Byli wszyscy rabusiami, a zamordowali się nawzajem, płacząc, "marzenia pochodzą z żołądka".

To był "rabusie Schillera". Peer miał tę reprezentację i wypchać Turcję na pierwsze wprowadzenie do domu Herr Gabriela. Potem betook na jego małą komnatę, której okno, w którym słońce świeciło ciepło, dał ogród. Siedział tam i spojrzał. Herr Gabriel chodził tam, wchłaniając do czytania książki. Przyszedł bliżej i spojrzał; Jego oczy wydawały się ustalone na równoczesnym, którzy z szacunkiem skłonił się. Herr Gabriel otworzył usta tak szeroki, jak mógł, wciągnąć język i pozwól mu wagować z jednej strony do drugiej w obliczu zdumionych rówieśników, który nie mógł zrozumieć, co na świecie miał na myśli przez tę wydajność. Potem poszedł Herr Gabriel, ale odwrócił się ponownie przed oknem i wrzucił język z ust.

Co on zrobił? Nie myślał o rówieśnicy lub że panele szkła były przezroczyste; widział tylko, że jeden na zewnątrz był w nich odzwierciedlony, a on chciał zobaczyć jego język, jak miał bóle brzucha; Ale rówieśnik nie wiedział tego wszystkiego.

Później wieczorem Herr Gabriel wszedł do jego pokoju, a peer siedział w jego. To było dość późno. Słyszał besztanie – brzmienie kobiety bombardowanie w komorze śpiliwej Madame Gabriela.

"Pójdę do Gabriela, a powiedz mu, jakie są rascale!"

"powinniśmy również iść do Gabriela i powiedz mu, co jest Madame."

"Pójdę do pasów! " krzyknęła.

"Kto zobaczy kobiety w dopasowaniu! Cztery umiejętności!"

Następnie głos Madame zatopił głębiej, ale wyraźnie powiedział:" Co musi młodych dżentelmenów, myśląc o naszym domu w usłuchaniu całej tej zwykłej rozmowy ". W tym, że skarga wzrosła mniej, ale potem znowu rosła głośniej i głośniej.

"finis," Całek Madame. "Idź i zrobić cios; lepszy pokój niż walki."

, a potem nadal było. Wyszli z drzwi; Dziewczyny i Madame zapukały do ​​drzwi do rówieśnika: -

"Młody człowiek! Teraz masz jakieś pojęcie, co ma być gospodynią domową. Dziękujemy niebo, nie trzymasz dziewczyn. Chcę pokoju, a więc daję im cios. Chętnie da ci szklankę, -ne śpi tak dobrze po tym, ale nikt nie ośmiela się przejść przez wejście po dziesiątej; Mój Gabriel nie pozwoli. Ale mimo to będziesz miał twój cios. W drzwiach zatrzymał się świetna dziura; Będę popchnąć korper, umieść nos dzbanka i czy trzymasz swój kubek pod, a więc dam ci cios. To tajemnica, nawet z mojego Gabriela. Nie trzeba martwić go o sprawy gospodarstwa domowego."

i więc rówieśnik dostał jego cios i był pokój w pokoju Madame Gabriela, spokój w całym domu. Peer leżał, pomyślał o swojej matce i babci, powiedziała jego wieczorna modlitwa i zasnął. To, co marzy pierwszą noc śpi w dziwnym domu, ma szczególne znaczenie, powiedział babcia. Peer marzył, że wziął bursztynowe serce, które wciąż nieustannie nosił, położył go w doniczce i stał się świetnym drzewem, na poddaszu i dachu; Nawiązuje tysiące serc srebra i złota; Garnek zerwał się w dwóch i nie było już bursztynowym sercem – stało się pleśnią, Ziemia na Ziemi – odszedł, zniknął na zawsze! Potem obudził się; Nadal miał serce bursztynowe i było ciepłe, ciepłe na własny ciepłe serce.

Zostaw komentarz!

Komentarz zostanie opublikowany po weryfikacji

Możesz zalogować się za pomocą swojej nazwy użytkownika lub zarejestrować się na stronie.