Pierwszy maja (Grecka bajka)

Bajki ludowe, Greckie bajki ludowe397

Anasto był niezadowolonym ze wszystkich dziewicy w wiosce Pyrgos, ponieważ była najpiękniejsza. Pozostałe dziewice były jej zazdrosne. Nie rozmawiali z nią ani nie kojarzyli z nią. Mówią o nią zła. Mieszkała w małym domu poza resztą, z wujkiem, który był za stary do pracy. Byli bardzo biedni.

Anasto był kochany przez Tassos, pasterz na stokach Hill w Helmos. Tassos kochał ją całym swoim niewinnym sercem. Anasto wiedział, że ludzie z Pyrgos to wiedzieli; Nawet wzgórza i dzikie ptaki wzgórz znali to, ponieważ Tassos wyszeptał je do nich. Tassos był przystojny i najlepszy piosenkarka we wszystkich wiosce. Kiedy jego głos zadzwonił, bogaty i piękny, z wzgórz, którykolwiek z dziewicy dałoby wszystkim, że posiadała, jeśli jego piosenka była dla niej. Ale zawsze było Anasto, że śpiewał, gdy siedział na wzgórzu trochę nad swoim domem przez złych języków w wiosce, która powiedziała, że ​​Tassos pocałował Anasto. Nazywali ją "Phelemenem", pocałowani. Malamo, czarodziejka, sama była miła dla Anasto. Powiedziałaby do mieszkańców:

"Cóż, wiesz, że Anasto jest piękny i na tym koncie jesteś zazdrosny o nią. Naświętna, ale zło może przyjechać do okrutnych ludzi, którzy oskarża i nieszczęśliwy niewinny dziecko jak Anasto! Wiele razy powiedział, że Malamo to powiedział, ale wieśniacy powiedzieliby jej wracając do swojej magii i jej komunii z wróżkami i pozostawić śmiertelników na własny sposób.

jeden pierwszy maja, podobnie jak zwyczaj, dziewice Pyrgos poszedł wcześnie w zmierzchu przed świtem, śpiewając i kołysząc puste kosze kwiatów przez wioskę. Spotkali się obok strumienia Mauropotamo, Dark River, u stóp górskiej Helmos. Nie zauważyli, że Anasto nie był z nimi. Byli w pośpiechu, aby wykonać obrzędy należące do pierwszego maja i bądź na wzgórzach przed wschodem słońca.

Każda panieńska trzymała srebrną monetę w prawej ręce. Srebrne monety są rzadkie w wioskach i są zapisywane i układane na tę okazję-srebro w harmonii z jasnym niebem i błyszczącym na wodzie. Dziewicy, stojąc na banku, rzucił monety do strumienia. Tylko wtedy może zanurzyć ręce do wody. Kiedy umyli ręce, aby mogli dotknąć fairych kwiatów bez krzywdy z wróżki, intonowali w Unison:

"O uprzejmym strumieniu, czy mogę wziąć udział

wszystkich swoich fajnych przysmaków,
I czy mogę być zawsze wolny od mocy sprite."

dziewice połączyły ręce i tańczył wśród skał wzdłuż brzegu Mauropotamo. Kiedy widzieli światło na wschodzie, rozbijają się, zniknęli od siebie i wziął kręte ścieżki na wzgórza w poszukiwaniu kwiatów na włosy i ich kosze.

Wreszcie, kiedy przyszedł Anasto do samego rzeki. Stała patrząc w jasną wodę strumienia, ale nie miała monety. Smutnym głosem rozpoczęła znane śpiewa:

"O uprzejmym strumieniu, czy mogę się spotkać -"

, ale oderwała się, szlochanie. Jej pusty kosz kwiat spadł na ziemię, gdy opadła na krawędzi rzeki. Bez monety hymn nie było super. Nie mogła dotknąć wody; Nie mogła zebrać fajnych kwiatów na girlandę. Nie widziała, jak słońce wzrasta na Helmos. Gitarly Wept i łzy wpadły w strumień. Wody stały się ciemno, a fale jęknęły i płakały:

"Anasto, twoje łzy rozgarwiły nas!"

Kłamały dzikie kwiaty: "Anasto, twoje łzy trudziły wodę Pijemy, a nasi płatki zanikają!"

i dzikie ptaki zawołały:" Anasto, twoje łzy wyschły nasiona, które jemy, i owoce drzew, a nasze serca są rozgoryczone!"

ale Anasto nie mógł słuchać. Płaczeni, a łzy zmieszały się z wodami Mauropotamo. Słońce wspiął się wysoko i stanęło nad strumieniem. Było połowy dzień, godzina wróżek. Oczy Anasto były przyciemnione ze łzami, a jej zmysły stępione przez płacz. Nie była świadoma bajkowych gospodarzy, którzy nagle pojawili się o niej, ani nie usłyszała dźwięku dziwnych głosów muzycznych i bajek.

"Jak piękna ona jest!" zawołał jedną z wróżków. "Nie rzuciła srebrnej monety do wody", powiedziała bajka królowa w gniewie.

"Upuszcza swoje srebrne łzy," powiedziała kolejna wróżka czule.

"Jej łzy zaciemniłem nasz strumień, a wody są zasmucone! " zawołał królową. "Chwyć ją. Jest w naszej mocy. Daleko z nią do Neraidospelo na szczycie Helmos!"

Anasto zawsze nosił do ochrony przed złym rzadkim staremu ametystowi, który przyszedł do niej ze zdalnego przodka. Wisiała pod ubraniem, na nitku silken wokół jej szyi.

"Magiczny kamień", powiedział wróżki, kiedy odkryli to.

"Dotknij tego," Dokonany królowa. "Nie odważamy tego. Musimy zostawić tę piękną dziewicę. Przyjdź!"

Wróżki opuszczone Anasto w wysokiej, skalistej jaskini, gdzie nie ma śmiertelnika, aby ustawić stopę.

o zachodzie słońca Dziewicy pyrgos przyszły śpiewu i tańczył z Helmos, koronowany wieńcem i niosąc zielone gałęzie i kosze kwiatów. Ponieważ każdy osiągnął własny dom, włożyła girlandy na drzwi i zapinały gałęzie nad nim, tak że cała wioska wyglądała jak altana ogrodowa dziewczęta. Nie widząc jej wśród nich, poszedł do wioski. Widział wszystkie drzwi zawieszone z girlandami, ale na drzwiach Anasto nie mogą kwiaty ani fairy kwiaty. Zakwestionował niektóre dziewice, ale nic mu nie powiedzą. Przez całą wioskę Tassos nie znalazł jej śladu, z wyjątkiem jej małego pustego kwiatu koszyka na skraju rzeki.

Trzymając go wysoko i patrząc we wszystkich kierunkach, nazywał jej imię. Tylko echo jego głosu zadzwonił do niego ze skał. Pobiegł na wzgórzach, płacz "Anasto, Anasto!" Rodził się ciemno, ale nie zatrzymał się. Cała noc szukała jej wśród sosen i jodeł i skał i nie znalazł jej. W Dawn przyszedł ponownie do Mauropotamo, dzwoniąc: "Anasto, Anasto!" Patrząc na strumień, jęknął: "O okrutnym strumienia, gdzie jest mój Anasto?" Jego łzy, jak wpadły w srebrzyste wody, odwrócili je ciemno i jęknęli. Potem Tassos spojrzał w stronę Pyrgosa i krzyknęli przekleństwa na wiosce, która sprawiła, że ​​Anasto nieszczęśliwy.

Nawet jak mówił, ciemne chmury były masowe powyżej. Za chwilę niebiosa były objęte nimi, aby jasność świtu była wydmasowana. Błyskawica i grzmot nastąpił i grad spadły na ziemię.

"Niech Pyrgos zostanie zniszczony!" zawołał tassos, skacząc w furię żalu i gniewu. "Niech zostanie wymazany! Prześladował mój Anasto!"

wtedy stary czarodziejka, malamo, zobaczył zagładę wioski na ciemnym niebie. Wyróżniając, wezwała do mieszkańców:

"Kara za okrucieństwo jest pod ręką. Twoje domy i wszyscy zostaną zniszczone. Przyjdź, podążaj za mną, jeśli uratowałbyś swoją wioskę! Śledź mnie do strumienia, jeśli nie umrzesz! Przynieść kamień; Będziemy kamienować strumień, będziemy kamienni strumień!"

Terror padł na każde serce. Wszyscy ludzie pyrgos przestrzegają Malamo do brzegów rzeki. Rzuciła kamień do strumienia, inni podobnie. Naciskali o niej. "Co powinniśmy zrobić?" błagali. – Powiedz nam, co robić. Strumień jest ukamienowany. Teraz pozwól wszystkim chodzić w jaskinie Helmos, w jednym z nich jest ukryty. Pozwól im nie wrócić bez niej, bo jeśli zrobią, świetnie będzie złem na tej wiosce!"

Tassos, który obserwował tę scenę, poprowadził dziewicy, oświetlenie drogi przez pochodnie, aż do jaskinie z hełm. Ciemne chmury unosiły się złowrogo nad pirgosami. Franticznie dziewicy szukali zagubionego anasto.

cały dzień ostatnio wyszukiwanie. Wreszcie na szczycie góry, gdzie nikt nie ośmielił się ryzykować, znaleźli Anasto w Neraidospelo, wróżki, samej jaskini. Nie mogła się poruszać ani nie mówić. Nie zrobiła znaku, że ich zobaczyła. Na tej dziewicy płakali i byli w rozpaczy, ale Tassos wziął Anasto w jego ramionach i przywiózł ją na zboczu góry. Nagle niebo się rozliczał. To był zachód słońca, a ostatnie promienie słońca spadły na nich. Anasto został podniecony. Rozglądała się, uśmiechnęła się, nazywała je wszystkimi według imienia Wieniec był na głowie Anasto; Jej kosz był pełen kwiatów; Inne dziewice rozmawiały z nią, trzymając się za ręce. Przez trzy dni wsi trzymał festiwal z muzyką, kwiatami i tańcem, aby świętować jej powrót.

Zostaw komentarz!

Komentarz zostanie opublikowany po weryfikacji

Możesz zalogować się za pomocą swojej nazwy użytkownika lub zarejestrować się na stronie.