Małe kwiaty IDS (Duńska bajka)

Bajki ludowe, Duńskie bajki ludowe343

moje biedne kwiaty są dość wyblakłe! " powiedział mały Ida. "Tylko wczoraj wieczorem byli tak ładnymi, a teraz wszystkie liście opadają. Dlaczego to robią? " Poprosiła ucznia, który siedział na kanapie. Był z nią świetnym ulubionym, ponieważ kiedyś mówił jej najpiękniejszych historii i wyciąć najbardziej zabawne rzeczy w papierowych sercach z małymi damami tańczącymi w nich i wysoki zamki z drzwiami, które można otworzyć i zamknąć. Był wesoły studentką. "Dlaczego kwiaty wyglądają tak nędzne do dnia?" zapytała znowu, pokazując mu bukiet wyblakłych kwiatów.

"Czy nie wiesz?" odpowiedział studentowi. "Kwiaty poszły na piłkę zeszłej nocy i są zmęczeni. Dlatego powiesić głowy."

"Jaki pomysł "zawołał Little Ida. "Kwiaty nie mogą tańczyć!"

"Oczywiście, że mogą tańczyć! Kiedy jest ciemno, a wszyscy poszliśmy spać, wskoczają, jak to możliwe. Mają piłkę prawie każdej nocy."

"i mogą ich dzieci pójść do piłki? " zapytał Ida.

"Och, tak", powiedział student; "Stokrotki i lilii doliny, które są dość mało."

"i kiedy jest to, że najładniejsze kwiaty tańczą?"

"Czy nie byłeś w dużym ogrodzie na zewnątrz Brama miasta, przed zamkiem, w którym król mieszka latem – ogród, który jest tak pełen pięknych kwiatów? Z pewnością pamiętasz łabędzi, którzy przychodzą pływać, kiedy dajesz im okruchy chleba? Uwierz mi, mają tam kultury."

"Byłem tam tylko wczoraj z moją matką "- powiedziała Ida," ale nie było liści na drzewach i nie widziałem ani jednego kwiatu. Co się z nich stało? W lecie było tak wiele."

"Są w pałacu teraz "odpowiedział student. "Jak tylko król i całe jego sąd wrócą do miasta, kwiaty spędzone z ogrodu i do pałacu, gdzie mają sławne czasy. Och, jeśli mógłbyś je zobaczyć! Dwie najpiękniejsze róże siedzą się na tronie i akt króla i królowej. Wszystkie wysokie czerwone cockscombs stoją przed nimi po obu stronach i łuku; są kameralami. Wtedy przychodzą wszystkie ładne kwiaty, a jest świetna piłka. Niebieskie fiołki reprezentują kadetów morskich; Tańczą z hiacyntami i krokusami, które biorą część młodych panie. Tulipany i wysokie lilii tygrysa to stare panie, -DOWagers,-Kto zobaczyć, że taniec jest dobrze wykonany i że wszystkie rzeczy idą prawidłowo."

"Ale "zapytał Little Ida", ale – zapytała Little Ida, " Czy nie ma nikogo, kto ma zaszkodzić kwiatom, aby odważyć się tańczyć w zamku króla?"

"Nikt o tym nic o tym "odpowiedział student. "Raz w nocy, być może stary zarządca zamku, aby upewnić się, przyjdź z jego wielką grupą kluczy, aby zobaczyć, że wszystko ma rację; Ale w momencie, gdy kwiaty usłyszały chucha kluczy, które stoją, nadal lub ukryj się za długim jedwabnym zasłonami okiennymi. Wtedy stary steward powie: "Czy nie pachniam tutaj kwiatów?" Ale nie widzi ich. "Ale nie powinienem być w stanie zobaczyć kwiaty?"

"Aby mieć pewność, że możesz je zobaczyć" – odpowiedział student. "Masz tylko pamiętać, aby podglądać się w oknach następnym razem, gdy pójdziesz do pałacu. Zrobiłem to bardzo dzień i zobaczyłem długą żółtą lilia na kanapie. Była damą sądową."

"Czy kwiaty w ogrodzie botanicznym idą do piłki? Czy mogą pójść całą tę odległość?"

"z pewnością", powiedział student; "Dla kwiatów może latać, jeśli proszę. Nie widziałeś pięknych czerwonych i żółtych motyli, które wyglądają tak bardzo jak kwiaty? Nic nie są niczym innym. Plecili łodygi wysoko do powietrza i trzepotali ich małe płatki, tak jakby były skrzydłami, a zatem przyszli latać. Jako nagroda za zawsze zachowuje się, że zostawiają też w ciągu dnia, zamiast siedzieć cicho na łodygi w domu, aż w końcu płatki kwiatów stały się prawdziwymi skrzydłami. Że widziałeś siebie.

"Może to być jednak, że kwiaty w ogrodzie botanicznym nigdy nie były w zamku królewskiego. Mogą nie słyszeć, jakie froliika odbywają się tam każdej nocy. Ale powiem ci; Jeśli następnym razem, gdy pójdziesz do ogrodu, szepczesz do jednego z kwiatów, że wielka piłka ma być podana w zamku, wiadomości rozprzestrzeni się z kwiatu do kwiatu i wszyscy odlatują. Jeśli profesor przyszedł do jego ogrodu, nie będzie tam kwiat, a on nie będzie w stanie sobie wyobrazić, co się z nich stało."

"Ale jak można powiedzieć jeden kwiat inny? bo jestem pewien, że kwiaty nie mogą mówić."

"Nie; Jesteś tam, "zwrócił student. "Nie mogą mówić, ale mogą robić znaki. Czy kiedykolwiek zauważyłeś, że gdy wiatr wieje trochę kwiaty głową głową do siebie i przenieś wszystkie zielone liście? Mogą uczynić się nawzajem zrozumieć w ten sposób, a także robimy przez rozmowę."

"i czy profesor rozumie ich pantomima? " zapytał Ida.

"Och, na pewno; przynajmniej jej część. Pewnego ranka wszedł do swojego ogrodu i zobaczył, że wspaniała pokrzywa robi znaki z liśćmi do pięknego czerwonego goździka. Mówiło to: Ale ułożyła go, a od tego czasu nigdy nie odważył się dotknąć pokrzywy."

"ha! ha! " Roześmiał się Littleda, "To jest bardzo zabawne".

"Jak można umieścić takie rzeczy w głowie dziecka?" powiedział męczący radny, który przyszedł odwiedzić. Nie podobała mu się studentowi i zawsze bić, gdy zobaczył, że wycinał figury Pasze Pasteboard Droll, takich jak człowiek wiszący na Gibbet i trzymając serce w ręku, aby pokazać, że był strażnikiem serca lub starego Czarownica jazda na miotle i niosąc męża na końcu nosa. Radca nie mógł znieść takich żartów, a on zawsze powiedział, jak teraz: "Jak każdy może umieścić takie pojęcia w głowę dziecka? Są tylko głupimi fantami."

Ale do Little Ida wszystko, co uczeń powiedział jej, było bardzo zabawne, a ona myślała o tym. Była pewni, że jej dość wczoraj kwiaty wisiały głowy, ponieważ byli zmęczeni, a że byli zmęczeni, ponieważ byli w piłce. Więc wzięła je do stołu, gdzie stał jej zabawki. Jej lalka leżała, ale Ida powiedziała do niej: "Musisz wstać, i bądź zadowolony, abyś spać do nocy w szufladzie stołowej, bo biedne kwiaty są chory i muszą mieć łóżko spać; Potem będzie dobrze znów na jutro " Ida położyła kwiaty w łóżku lalki i wyciągnęła całkiem na nich coverlet, mówiąc im, żeby leżeć wciąż, gdy zrobiła na nich herbatę do picia, aby mogli być dobrze następnym dniem. A ona narysowała zasłony o łóżku, że słońce może nie świecić do ich oczu.

cały wieczór, o czym myślała o tym, co powiedział jej student; A kiedy sama się spieszała, pobiegł do okna, w którym stali tulipany matki i hiacynty. Szepnęła do nich: "Wiem bardzo dobrze, że idziesz do piłki do nocy". Kwiaty udawały, że nie rozumieją i nie poruszy się tak bardzo jak liść, ale to nie uniemożliwiło IDA wiedząc, co wiedziała.

Kiedy była w łóżku, leżała przez długi czas myśląc, jak zachwycający to Musi zobaczyć taniec kwiatu na zamku królewskim, i rzekł do siebie: "Zastanawiam się, czy moje kwiaty naprawdę tam były". Potem zasnąła. ​​

W nocy się obudziła. Marzyło o studencie i kwiatach i radnym, który powiedział jej, że robiła jej grę. Wszystko było nadal w pokoju, nocna lampa spalała się na stole, a jej ojciec i matka byli śpi.

"Zastanawiam się, czy moje kwiaty wciąż leżą w łóżku Sophie" – pomyślała do siebie. "Jak chciałbym wiedzieć!" Sama się trochę podniosła i spojrzała w stronę drzwi, która stała na wpół otwarta; W ramach świeckich kwiatów i wszystkich jej zabawek. Słuchała i wydawała się jej, że usłyszała jakiś jeden grający na fortepianie, ale dość cicho, a słodsze, niż kiedykolwiek usłyszała wcześniej.

"Teraz wszystkie kwiaty z pewnością tańczą", pomyślałem Ona. "Och, jak powinienem je zobaczyć!" Ale odważyła się nie wstać ze strachu przed zabrzaniem ojca i matki. "Gdyby tu przyszli tylko!" Ale kwiaty nie przyszły, a muzyka była tak ładnie, że mogła się już powstrzymać, a ona wkradła się z jej małego łóżka, ukradła cicho do drzwi i zaglądał do pokoju. Och, co za ładny wzrok był!

W pokoju nie było lampki nocnej, wciąż było dość jasne; Księżyc świecił przez okno na podłodze i było to prawie jak światło dzienne. Hiacynty i tulipany stały tam w dwóch rzędach. Nie pozostało w oknie, gdzie stał puste doniczki. Na podłodze wszystkie kwiaty tańczyły wdzięcznie, robiąc wszystkie zakręty i trzymając się nawzajem przez ich długie zielone liście, gdy kręcili się wokół. Na fortepianie usiadł dużą żółtą lilia, której mała Ida przypomniała sobie, by widział w lecie, bo wspomniała, że ​​student powiedział: "Jak ona ma panna Laura" i jak każdy roześmiał się z uwagi. Ale teraz naprawdę pomyślała, że ​​lilia była bardzo jak młoda dama. Miało to dokładnie jej sposób gryzienia swojej długiej twarzy żółtej twarzy, teraz na bok, a teraz do drugiego i kiwając głową, aby zaznaczyć czas pięknej muzyki.

wysoki niebieski krokus Naprzód, wyskoczył na stole, na którym świeci playencje Ida, poszedł prosto do kołyski lalki i przywrócił zasłony. Leżały chore kwiaty; Ale wzrosły na raz, przywitałem pozostałe kwiaty i zrobił znak, że chcieliby dołączyć do tańca. Nie spojrzeli teraz teraz.

Nagle usłyszał ciężki hałas, co spadające z stołu. Ida spojrzał w ten sposób i zobaczył, że był to pręt, który znalazł na łóżku na wtorku wtorek, i że wydawało się, że chce należeć do kwiatów. To był ładny pręt, dla postaci woskowej, która wyglądała dokładnie tak, jakby radna siedziała na czele jak sam radny i zaczął zawiązać: "Jak można umieścić takie rzeczy w głowie dziecka?" Było bardzo zabawne, a Mała Ida nie mogła pomogła się śmiać, ponieważ pręta trzymała się na tańce, a radna też musiała tańczyć, ale nie była dla tego pomocy, – whether pozostał wysoki i duży lub duży wosk Również postać. Ale inne kwiaty powiedzieli dla niego dobre słowo, zwłaszcza te, które mieli lain w łóżku lalki, tak że w końcu pręt opuścił go w pokoju.

W tym samym czasie było głośne pukanie wewnątrz Szuflada, gdzie Sophie, lalka IDA, leżała z wieloma innymi zabawkami. Wyciągnęła głowę i zapytała w wielkim zdumieniu: "Czy jest tu piłka? Dlaczego nikt mi o tym nie powiedział? Usiadła na stole, spodziewając się, że niektóre kwiaty poprosi ją o tańczenie z nimi; Ale gdy tego nie zrobili, pozwala się spadać na podłogę, aby zrobić wielki hałas; a potem kwiaty przyszły tłumienie, by zapytać, czy została zraniona i byli bardzo uprzejmi – zwłaszcza te, które mieli w swoim łóżku.

Nie była wcale zraniona, a kwiaty podziękowały jej za Wykorzystanie jej ładnego łóżka i wziął ją na środek pokoju, gdzie księżyc świecił i tańczył z nią, podczas gdy inne kwiaty uformowały koło wokół nich. Więc teraz Sophie był zadowolony i powiedział, że mogą zachować jej łóżko, bo nie przeszkadzała śpi w szufladzie najmniej na świecie.

Ale kwiaty odpowiedziały: "Dziękujemy Ci najbardziej serdecznie dla twojej życzliwości, Ale nie będziemy żyć wystarczająco długo, by tego potrzebować; Będziemy dość martwi je jutro. Ale powiedz Little Ida, żeby pochowała nas w ogrodzie w pobliżu grobie ptaka Canary'ego; A potem obudzimy się ponownie w następnym lato i bądź jeszcze piękniejszy niż byliśmy w tym roku."

"Och, nie, nie możesz umrzeć", powiedział Sophie, całując je, mówiąc; A potem tańczył wielką firmę kwiatów. Ida nie mógł sobie wyobrazić, skąd mogli pochodzić, chyba że z ogrodu króla. Dwie piękne róże prowadziły drogę, nosząc złote korony; Następnie śledził Wallflowers i Pinks, którzy skłonili się do wszystkich obecnych. Przywieźli z nimi zespół muzyki. Dziki hiacynty i małe białe przebiśniegi Jingled Merry Bells. To była najbardziej niezwykła orkiestra. Poniżej znajdującym się ogromną liczbę kwiatów, wszystkie fiołki taneczne, stokrotki, lilii doliny i innych, które była przyjemnością, aby zobaczyć.

W końcu wszystkie szczęśliwe kwiaty życzyły sobie dobranoc. Mała Ida, też wkradła się do łóżka, marzyć o wszystkim, że widziała Odciągnęła zasłony swojego małego łóżka; Tak, leżały kwiaty, ale były znacznie bardziej wyblakłe do dnia niż wczoraj. Sophie też była w szufladzie, ale wyglądała bardzo śpiący.

"Czy pamiętasz, co mi do powiedzenia?" zapytał jej Ida "A jednak wszystkie kwiaty pozwalają tańczyć z nimi" p>"To będzie twoja ładna trumna", powiedziała; "A kiedy moje kuzyni przychodzą do mnie, pomogą mi pochować cię w ogrodzie, aby następne lato możesz wzrastać ponownie i być jeszcze piękniejszym".

te dwa Kuzynowie byli dwoma wesołymi chłopcami, Gustave i Adolphe. Ich ojciec dał im każdy nowy kuszę, które przyniósł z nimi, aby pokazać IDA. Powiedziała im o biednych kwiatach, które były martwe i miały być pochowani w ogrodzie. Dwaj chłopcy poszli z przodu, z łukami pochylił się przez ich ramiona, a mała Ida podążyła, niosąc martwe kwiaty w ich ładnej trumnie. Mały grób był dla nich wykopany w ogrodzie. Ida po raz pierwszy pocałował kwiaty, a następnie położył je na ziemi, a Adolphe i Gustave strzał ze swoimi krzyżami nad gratem, bo nie mieli ani broni, ani armaty.

Zostaw komentarz!

Komentarz zostanie opublikowany po weryfikacji

Możesz zalogować się za pomocą swojej nazwy użytkownika lub zarejestrować się na stronie.