Koń i hattock (Szkocka bajka)

Bajki ludowe, Szkockie bajki ludowe452

Moc wróżek nie ograniczyła się do samodzielnych dzieci; Często miał być rozszerzony na pełnoletnich ludzi, zwłaszcza takich jak w pechowej godzinie poświęcono diabłu przez wykonywania rodziców i mistrzów; Albo ci, którzy znaleźli śpi pod skałą, lub na zielonym wzgórzu, należące do wróżków, po zachodzie słońca, albo wreszcie, do tych, którzy nie dołączyli do swoich orgii. Tradycja istniała w XVII wieku, w odniesieniu do przodka szlachetnej rodziny Dufferów, którzy, "Spacerując za granicę na polach w pobliżu własnego domu, został nagle przeprowadzony i znalazł następnego dnia w Paryżu, w Francuskim King's piwnica, ze srebrnym kubkiem w ręku. Wniesiono do obecności króla i przesłuchiwanego przez niego, kim był, i jak on tam przyszedł, powiedział swoje imię, jego kraj i miejsce jego zamieszkania, a to na taki dzień miesiąca, który okazał się dzień bezpośrednio poprzedzający, będąc w dziedzinach, usłyszał hałas wirzeli, a głosy płaczą "konia i Hattock!" (To jest słowo, które są wróżnia, których mówi, używając, gdy usuwają z dowolnego miejsca), po czym on zawołał "konia i Hattock!" Również i natychmiast został złapany i przetransportowany przez powietrze przez wróżki do tego miejsca, gdzie po pijaniu serdecznie, zasnął, a zanim obudził resztę firmy, i zostawił go w postawie, w którym został znaleziony.

Mówi się, że król dał mu kubek, który został znaleziony w ręku i oddalił go. Narrator potwierdza "że kubek był nadal zachowany i znany przez nazwę Fairy Cup". Dodaje, że panie Stewarda, opiekun do wtedy Lorda Duffer, poinformował go o tym, "Kiedy chłopiec w szkole forres, on i jego koledzy szkolnych były kiedyś na jakiś czas ubijający ich szczyty na kościół, przed drzwiami Kościoła, kiedy, choć dzień był spokojny, usłyszeli hałas wiatru, a na pewnej odległości zobaczył, że mały pył zaczynają rosnąć i obracać się, który ruch kontynuował postęp, aż przyszedł do miejsca, w którym byli, po czym byli Zaczęli się błogosławić; Ale jeden z ich istoty, wydaje się, trochę bardziej odważny i pewny siebie niż jego towarzysz, powiedział: "Koń i Hattock z moim topem!" I natychmiast wszyscy widzieli górę podnoszonych z ziemi, ale nie widział, w którą stronę Przeniesiono go z powodu chmury pyłu, który został podniesiony w tym samym czasie. Szukali najlepszej liczby o miejscu, w którym został zabrany, ale na próżno; I został znaleziony potem w kościele, po drugiej stronie kościoła. " Ta legenda jest zawarta w liście od nauczyłego dżentelmena w Szkocji do pana Aubreya, z dnia 15 marca 1695 r., Opublikowany w Risellienies Aubreya.

Zostaw komentarz!

Komentarz zostanie opublikowany po weryfikacji

Możesz zalogować się za pomocą swojej nazwy użytkownika lub zarejestrować się na stronie.