Jak Molo ukradł piękną różę (Chińska bajka)

Bajki ludowe, Chińskie bajki ludowe275

W tym czasie, gdy dynastia Tang panowała nad środkowym królestwem, były mistrzami szermierzy różnych rodzajów. Ci, którzy przyszli pierwszy, byli świętymi miecza. Byli w stanie podjąć różne kształty, a ich miecze były jak uderzenia błyskawicy. Zanim ich przeciwnicy wiedzieli, że uderzyli, ich głowy już upadły. Jednak ci mistrzowie mieczownicy byli mężczyznami wzniosłego umysłu i nie mieszają się w kłótni ze świata. Drugim rodzajem mistrzów mieczników byli bohaterami miecza. To było ich zwyczaj zabijanie niesprawiedliwego i przyjść do pomocy uciskanej.

Nosili ukryte sztylet po swojej stronie i nosił skórzaną torbę na pasku. Magic oznacza, że ​​byli w stanie obrócić ludzkie głowy do płynącej wody. Mogli latać nad dachami i spacerować w górę iw dół ścian, a oni przyszli i poszli i nie zostawili śladu. Swawki najniższego rodzaju byli zwykli kupili żarłorzy. Zatrudnili się tym, którzy chcieli pozbyć się swoich wrogów. A śmierć była dla nich codzienną sprawą.

stary Dragonbeard musiał być głównym szermierzem stojącym w połowie drogi między tymi z pierwszych i drugiego rzędu. Molo, z których ta historia mówi, była bohaterem miecza.

W tym czasie mieszkał młody człowiek o imieniu Tsui, którego ojciec był wysoki urzędnikiem i przyjacielem księcia. A ojciec kiedyś wysłał syna, by odwiedzić swojego książęcę przyjaciela, który był chory. Syn był młody, przystojny i utalentowany. Poszedł do prowadzenia instrukcji ojca. Kiedy wszedł do pałacu księcia, stał trzy piękne niewolnicze dziewczyny, które ułożyły różowe brzoskwinie w złotą miskę, wlał cukier nad nimi i przedstawił mu je.

Po zjedzeniu urlopu, a jego książęcy gospodarz zamówił jedną z dziewczyn niewolników, różdżki na imię, aby eskortować go do bramy. Kiedy poszli wzdłuż młodego człowieka, patrząc na nią. I uśmiechnęła się do niego i zrobiła znaki palcami. Najpierw wyciągnęła trzy palce, a potem zamieniła ją trzy razy, a w końcu wskazała na małe lustro, które nosiła na piersi. Kiedy rozstali się do niego szepnął: "Nie zapomnij o mnie!"

Kiedy młody człowiek dotarł do domu, jego myśli były w zamieszaniu. I usiadł nieobecny, nieobecny jak drewniany kogut. Teraz stało się, że miał stary sługa o imieniu Molo, który był niezwykłą istotą.

"Jakie jest kłopot, mistrz", powiedział. "Dlaczego jesteś tak smutny? Czy nie chcesz o tym powiedzieć staremu niewolnikowi? Powiedział Molo: "Kiedy wyciągnęła trzy palce, oznaczało to, że jest kwaterowana na trzecim Sądu Pałacu. Kiedy trzykrotnie odwróciła rękę, oznaczała, że ​​suma trzech razy pięć palców, która jest piętnaście. Kiedy wskazała na małe lustro, miała powiedzieć, że na piętnastym, kiedy księżyc jest okrążony jako lustro, o północy, masz na niej."

wtedy młody człowiek został obudziony Z jego zdezorientowanych myśli i było tak szczęśliwi, że nie mógł się kontrolować Jak by to możliwe było wygrać?"

"Nic łatwiejszym", powiedziała Molo. "Na piętnastym przyjmiemy dwa kawałki ciemnego jedwabiu i owinąć się w nich, a zatem cię tam nosię. Jednak znajduje się dziki pies na strażniku na boisku Slave Girl's Court, który jest silny jak tygrys i czujny jako Bóg. Nikt nie może przejść przez niego, więc musi zostać zabity."

Kiedy przyszedł mianowany dzień, sługa powiedział:" Nie ma nikogo innego na świecie, który może zabić tego psa

pełen radości Młodzież dał mu mięso i wino, a staruszek wziął młotek łańcuchowy i zniknął z nim.

i po tym, jak długo nie upłynął Jedz posiłek, który znów wrócił i powiedział: "Pies nie żyje, a nic nie ma dalej przeszkadzać!"

o północy owinięte w ciemny jedwab, a staruszek nosił młodzież dziesięciokrotne ściany otaczające pałac. Dotarli do trzeciej bramy, a brama stała Ajar. Potem widzieli blask małej lampy i głęboko usłyszali Rose-Red Westchnie. Cały sąd był cichy i opuszczony. Młodzież podniosła kurtynę i wszedł do pokoju. Długie i szkodawczo rose-czerwona spojrzała na niego, potem przejęła rękę.

"Wiedziałem, że byłeś inteligentny i zrozumiałbym mój język migowy. Ale jaką magiczną moc ma do Państwa dyspozycji, że udało ci się tu dostać? ? " zapytał dobrej rodziny i przyszedłem tu z daleka. Siła sama uczyniła mnie niewolnikiem w tym pałacu. Długo go zostawić. Bo choć mam laski czyszczące, z którymi można jeść, i wypić moje wino ze złotych flonów, choć jedwab i satynowe szelestko wokół mnie i klejnotów każdego rodzaju są do dyspozycji, wszystkie są tak wiele łańcuchów i kajarków do trzymania mnie tutaj. Drogi Molo, jesteś obdarzony magią mocy. Błagam cię, żebyś uratował mnie w moim cierpieniu! Jeśli to zrobisz, cieszę się, żebym służył swoim mistrzem jako niewolnikowi i nigdy nie zapomnę favor, który mnie zrobił."

Młodzież spojrzał na Molo. Molo był dość chętny. Najpierw poprosił o pozwolenie na rejestrowanie biegów i klejnotów w workach i workach. Trzy razy odszedł i wrócił, dopóki nie skończy. Potem wziął jego mistrza i różał na plecach i odleciał z nimi nad stromymi ścianami. Żaden ze strażników pałacu księcia zauważył coś z drogi. W domu młodzież ukrył różany w odległym pokoju.

Kiedy księcia odkrył, że brakuje jednego z jego niewolników, i że jeden z jego dzikich psów zostało zabitych, powiedział: "To musiał być potężnym bohaterem miecza! " I dał ścisłe rozkazy, że sprawa nie powinna być wspomniana, a dochodzenia powinny być wykonane w tajemnicy.

minęły dwa lata, a młodzież nie pomyślała już o niebezpieczeństwie. Stąd, kiedy kwiaty zaczęły kwitnąć na wiosnę, Rose-Red pojechał do małego wagonu poza miastem, w pobliżu rzeki. I widział ją jeden z serwantów księcia i poinformował swojego mistrza. Ten ostatni wysłany dla młodzieży, który, ponieważ nie mógł ukryć sprawy, powiedział mu całą historię dokładnie tak, jak się wydarzyło.

Powiedział książę: "Cała winta spoczywa na róża-czerwony. Nie wyrzucam cię. Ale odkąd jest teraz twoją żoną, pozwolę całej sprawie odpocząć. Ale Molo będzie musiała na to cierpiał! Ale Molo wyciągnął sztylet i przeleciał wysoką ścianę. Stamtąd spojrzał na niego jak jastrząb. Strzałki poleciały tak grubą jak deszcz, ale nie uderzył go. A w chwili zniknął, nikt nie wiedział, gdzie I wyglądał dokładnie tak, jak spojrzał na dziesięć lat wcześniej nie rozumie, ale który jest rozumiany przez jego towarzysza.

Zostaw komentarz!

Komentarz zostanie opublikowany po weryfikacji

Możesz zalogować się za pomocą swojej nazwy użytkownika lub zarejestrować się na stronie.