Dziewczyna koziołka (Włoska bajka)

Bajki ludowe, Włoskie bajki ludowe401

Było kiedyś pewien czas chłopski o nazwie Masaniello, który miał dwanaście córek. Byli dokładnie jak kroki schodów, ponieważ było tylko rok między każdą siostrą. To był cały biedny człowiek, który mógł zrobić, aby wywołać tak dużą rodzinę, a aby zapewnić żywność dla nich, kiedyś kopał na polach przez cały dzień. Pomimo swojej ciężkiej pracy, tylko właśnie udało się utrzymywać wilka z drzwi, a biedne małe dziewczynki często znaleźli się do łóżka.

pewnego dnia, kiedy Masaniello pracował u stóp wysokiej góry, przyszedł na usta jaskini, która była tak ciemna i ponura, że ​​nawet słońce wydawało się, że boi się go wejść. Nagle z wnętrza pojawił się ogromna zielona jaszczurka i stała przed Masaniello, która prawie wyszła z jego umysłu z terrorem, bo bestia była tak duża jak krokodyl i bardzo zaciekły wygląd.

ale jaszczurka siedziała w dół obok niego w najbardziej przyjazny sposób i powiedział: "Nie bój się, mój dobry człowiek, nie zamierzam cię skrzywdzić; Wręcz przeciwnie, jestem najbardziej pragnął ci pomóc. twoja moc; Ale błagam o ciebie, że jesteś miłosierny, ponieważ mam dwanaście nędznych małych córek w domu, którzy są na mnie zależni."

"To bardzo powód, dla którego przyszedłem do ciebie", odpowiedział jaszczurkę. "Przynieś mi swoją najmłodszą córkę do jutra rano. Obiecuję przynieść ją tak, jakby była moim własnym dzieckiem, i patrzeć na nią jak jabłko mojego oka."

Kiedy Masaniello usłyszał jej słowa, był bardzo nieszczęśliwy, ponieważ czuł się pewien, z Jaszczurka chcą też jednej ze swoich córek, najmłodszych i oferest, że biedna dziewczynka służyłaby tylko jako deser dla strasznej kolacji stworzenia. W tym samym czasie powiedział do siebie: "Jeśli odmówię jej prośby, z pewnością zjadą mnie na miejscu. Jeśli dam jej, co pyta, ona rzeczywiście biorąca część siebie, ale jeśli odmówię mnie weźmie całą. Co mam zrobić, a jak na świecie mogę wydostać się z trudności? pewnego razu. Pragnąłem mieć najmłodszej córki, a jeśli nie będziesz przestrzegać moich życzeń, mogę tylko powiedzieć, że będzie dla ciebie gorzej dla ciebie."

widząc, że nie było nic innego, Masaniello Wyruszył na swój dom i przybył tam wyglądający tak biały i nieszczęsny, że jego żona zapytała go od razu: "Co się z tobą stało, mój drogi mąż? Czy kłóciłeś się z każdym, czy słaby osioł spadł? Straszna jaszczurka nie przestraszyła mnie z moich zmysłów, ponieważ zagroził, że gdybym nie dał jej najmłodszej córki, sprawi, że to pokuty. Moja głowa sięga jak młynko i nie wiem, co robić. Jestem rzeczywiście między diabłem a głębokim morzem. Wiesz, jak bardzo kocham Renzolla, a jednak, jeśli nie sprowadzę ją do jaszczurki do jutra rano, muszę powiedzieć pożegnanie z życiem. Doradzaj mi, co robić."

Kiedy jego żona usłyszała wszystko, co musiał powiedzieć, powiedziała mu: "Skąd wiesz, mój drogi mąż, że jaszczurka jest naprawdę naszym wrogiem? Niech nie będzie przyjacielem w przebraniu? A twoje spotkanie z nią może być początkiem lepszych rzeczy i końca całej naszej nędzy. Dlatego idź i weź jej dziecko do niej, bo moje serce mówi mi, że nigdy nie będziesz żałować. Mała córka przy ręce i doprowadziła ją do jaskini.

Jaszczurka, która czeka na przybycie chłopa, podszedł do spotkania z nim, i zabierając dziewczynę przy ręce, dała ojcu w worek pełny złota i powiedział: "Idź i poślubić swoje inne córki i dajcie im Dowries z tym złotem i być dobrym dopingiem, bo Renzolla będzie miała zarówno ojca, jak i matki; Jest to wielkie szczęście dla niej, że spadła do moich rąk. Gdy tylko wiadomo, jak bogaci stał się chłopski, zaloty dla rąk jego córek nie chcieli, byli bardzo szybko się ożenić; a nawet wtedy było wystarczająco dużo złoto, aby utrzymać siebie i jego żonę w pociechu i wielu ich dni.

Gdy tylko jaszczurka została pozostawiona sama z Renzolla, zmieniła jaskinię do pięknego pałacu, i poprowadził dziewczynę w środku. Tutaj przywiozła ją jak mała księżniczka, a dziecko nie chciało na nic. Ona dała jej wystawne jedzenie do jedzenia, pięknych ubrań do noszenia, a tysiąc służy do czekać na nią.

Teraz, kiedy się stało, pewnego dnia, że ​​król kraju polował na drewno blisko Pałac i został wyprzedzony przez ciemność. Widząc światło świecące w pałacu, który wysłał jednego ze swoich sług, aby zapytać, czy mógłby dostać tam nocą nocą.

Gdy strona zapukała przy drzwiach jaszczurka zmieniła się w piękną kobietę i otworzył ją się. Kiedy usłyszała prośbę króla, wysłała mu wiadomość, aby powiedzieć, że będzie zachwycona widzieć go i da mu wszystko, czego chciał.

Król, na słuchaniu tego rodzaju zaproszenie, natychmiast betook na Pałac, gdzie został przyjęty w najbardziej gościnny sposób. Sto stron z pochodniami spotka się z nim, sto bardziej czekał na niego przy stole, a kolejne sto machał wielkich fanów w powietrzu, aby utrzymać od niego muchy. Renzolla sama wylewała dla niego wino, a więc wdzięcznie zrobiła to, że jego majestat nie mógł oderwać wzroku od niej Spać, a Renzolla narysowała buty z nóg, jednocześnie rysując jego serce z piersi. Tak rozpaczliwie spadł w niej zakochany, że zadzwonił do niego wróżki i poprosił ją o rękę Renzolli w małżeństwie. Jak miła wróżka miała tylko dobrostan dziewczyny w sercu, chętnie wyraziła zgodę, a nie tylko jej zgody, ale część ślubna siedem tysięcy złotych gwinei.

król, pełen zachwytu nad jego dobrym Fortune, przygotowany do wzięcia jego wyjazdu, w towarzystwie Renzolla, który nigdy tak bardzo podziękował bajki za wszystko, co dla niej zrobiła. Kiedy bajka zobaczyła taką bazę, której nie ma wdzięczności, zdecydowała się ukarać dziewczynę, i przeklinając ją, odwróciła twarz do głowy koziej. W jednej chwili ładne usta Renzolli wyciągnęły się w pysk, z brodą stoczni długo na końcu go, jej policzki zatonęły, a jej błyszczące plecionki włosów zmieniły się na dwie ostre rogi. Kiedy król odwrócił się i zobaczył, że myślał, że musi wziąć urlop ze swoich zmysłów. Wybucha łzy i krzyknął: "Gdzie są włosy, które mnie tak mocno związane, gdzie są oczy przebite przez moje serce i gdzie są usta, które całowały? Czy mam być przywiązany do kraje całego życia? Nie? Nie! Nic nie wywołuje mnie, aby stać się śmiałym zasobami moich tematów na dobę dziewczyny koziorowej! z oczekiwania pokojową i dał każdemu z nich dziesięć wiązek lnu do wiruje, mówiąc im, że ich zadanie musi zostać zakończone do końca tygodnia.

pokojówka, posłuszna do poleceń króla, zestaw Od razu do pracy i czesania lnu, rawiona go wokół wrzeciona i usiadł wirującego na jej koła tak pilnie, że jej praca była dość wykonana przez sobotni wieczór. Ale Renzolla, który został zepsuty i petted w domu wróżki i był dość nieświadomy o zmianie, które miały miejsce w swoim wyglądzie, rzucił len z okna i powiedział: "Co jest królem myśli o tym, że powinien dać Ja ta praca ma robić? Jeśli chce koszulek, może je kupić. Nie jest nawet tak, jakby wybrał mnie z rynny, bo powinien pamiętać, że przywiozłem mu siedem tysięcy złotych gwinei jako moją porcję ślubną, a ja jestem jego żoną, a nie jego niewolnikiem. Musi być szalony, by traktować mnie taką jak to. bezczynność. Więc pospieszyła pałacu wróżki i zwierzyła się wszystkim nieszczęściom. Wróżka obejmowała czule i dał jej worek pełen wirowanego lnu, aby mogła pokazać go królem i pozwoliła mu zobaczyć, co by był dobrym pracownikiem. Renzolla wziął worek bez jednego słowa podziękowania i wrócił do pałacu, pozostawiając migną bajkę bardzo obuchę o jej chęć wdzięczności – Maid każdego małego psa i kazał im opiekować się zwierzętami i wyszkolić je starannie.

Chytry pokojówka przyniosła z największą możliwą opieką i traktowałem ją prawie tak, jakby był jej synem. Ale Renzolla powiedziała: "Nie wiem, co myśleć. Czy przyszedłem wśród wielu sztych? Czy król wyobrażam sobie, że zamierzam grzeszyć i karmić psa z własnymi rękami? Z tymi słowami otworzyła okno i rzuciła biedną małą bestię, a on spadł na ziemię jako martwy jak kamień.

Kiedy minęło kilka miesięcy Król wysłał wiadomość, aby powiedzieć, że chciałby zobaczyć, jak trafiły psy. Renzolla, która czuła się bardzo nieswojo w jej umysłu na tej prośbie, pośpieszył jeszcze raz do wróżki. Tym razem znalazła starego mężczyznę przy drzwiach pałacu wróżki, który powiedział do niej: "Kim jesteś, a czego chcesz?"

Kiedy Renzolla usłyszała jego pytanie, odpowiedział na złoto: "Don Czy znasz mnie, starą kozę brodę? I jak śmiesz zwracać mnie w taki sposób?. Poczekaj chwilę, niewdzięczny nieszczęście, a ja pokażę ci, co ci pragniesz wdzięczności, przyniósł cię."

z tymi słowami, pospieszył i wrócił z lustrem, który trzymał przed Renzolla. Na widok jej brzydkiej, owłosionej twarzy, dziewczyna prawie zemdlała z horrorem, a ona pęknęła do głośnych szlochów, widząc jej oblicze tak zmieniła.

Wtedy starego człowieka powiedział: "Musisz pamiętać, Renzolla, że jesteś córką chłopskiej i że wróżka odwróciła się do królowej; Ale byłeś niewdzięczny, a nigdy tak bardzo jej podziękował za wszystko, co zrobiła dla ciebie. Dlatego zdecydowała cię karać. Ale jeśli chcesz stracić długą białą brodę, rzuć się na stopy wróżki i błagaj ją, by ci wybaczyć. Ma delikatne serce, a może, być może, weź na ciebie litość. Twarz, ale ubrała ją w złotą haftowaną sukienkę, przedstawiła ją pięknym wózkiem i przywiozła ją z powrotem, wraz z gospodarzem służących, do męża. Kiedy król zobaczył, jak wygląda w nim pięknie, zakochał się w nim, a gorzko pokutował, że przyczynął ją tak bardzo cierpienie.

więc Renzolla żyła radośnie, bo kochała męża, bo kochała męża, uhonorował bajkę i był wdzięczny starym człowieku za powiedzenie jej prawdy.

Zostaw komentarz!

Komentarz zostanie opublikowany po weryfikacji

Możesz zalogować się za pomocą swojej nazwy użytkownika lub zarejestrować się na stronie.